Oervoeding volgens Oerbos

Oervoeding is het eten van het voedselaanbod dat men kon verwachten in de oertijd, of iets dat daar op lijkt. Dat betekent: geen aardappelen, geen granen, geen parika, geen aubergine en eigenlijk ook geen peulvruchten en ook zo min mogelijk zuivel. Wat blijft er dan over? Veel groenten, knollen, vruchten, noten, zaden, vlees en vis en ei. Honing mag ook een beetje.

De gedachte is dat de evolutie zoals we die van Charles Darwin kennen veel langzamer gaat dan de veranderingen in ons eetpatroon. Grofweg 8000 jaar geleden is men begonnen met landbouw. Sinds die tijd zijn wij gewassen gaan cultiveren en meer en meer zuivelproducten gaan nuttigen. De industriële revolutie heeft productie mogelijk gemaakt op een schaal die we niet eerder kenden. Nu wordt voedsel ook nog eens verwerkt en bewerkt tot producten die we niet meer kunnen herleiden tot hun basis ingrediënten. Gevolg is dat we nu te veel tarwe, zout en suiker binnen krijgen, en te weinig groente en fruit.

Omdat ik weinig zin heb in diabetes, overgewicht en/of hart- en vaatziektes over 30 jaar, ben ik toch eens gaan kijken of ik mijn voedingspatroon kan aanpassen richting de oergedachte. Ik doe dat niet heel strikt, maar wel met enig doorzettingsvermogen. Mijn studentenbudget laat weinig ruimte voor dure ingrediënten, dus ik moet een beetje creatief zijn met keuzes. Ik kan helaas niet klakkeloos het prachtige “Oergondisch Genieten” gebruiken, ik kan ook niet al mijn eten bij de biologische winkel halen. Ik kan wel heel veel granen, aardappel en suiker vermijden zonder dat de kosten exploderen. De 85-15 norm van Loren Cordain probeer ik zo min mogelijk te overschrijden, maar dat lukt mij niet altijd.

Deze pagina is nog weinig wetenschappelijk onderbouwd. Wordt aan gewerkt.